Pages

▼

10 Şubat 2010 Çarşamba

Güneş

Küçücük bir güneş ışığına nasılda kapılıveriyor içim, nasılda mutlu oluyorum. Odanın tam ortasındayken bütün öfkeler kızgınlıklar, her yere dağılmışken ümitsilikler nasılda sevinebiliyorum dışardaki güneşe... Tanrım, ben çok kocaman, devasal mutluluklar istemiyorum görüyorsun değil mi?
vakit

7 yorum:

  1. UykusuZ10 Şubat 2010 15:58

    ben şöle bişi gözlemledim. Herkes birinin ardından veya kaybolan aşkının ardından ağlıyo veya terkediyo, insanlar yetinmeyi bilmiyor ve baze ngözlerinin önündekini görmüyor bile, bu da beni gıcık ediyor

    YanıtlaSil
  2. Pilli Petro10 Şubat 2010 16:21

    Tanrı sana öyle çok mutluluklar versin ki bizde seni hep mutlu görelim :)

    benim bu ara pek aram yok ama aram olduğunda dua edicem senin için :)

    YanıtlaSil
  3. DeliRapunzel10 Şubat 2010 16:36

    Decisions; ben şu an kimsenin ardından ağlamıyorum, gidenlerede kızgın değilim... benim sorunum kendimle kızgınlığımda kendime...
    gözümün önündekileri ise görmezden gelmiyorum, görmeye çalışıyorum.
    gıcık olma ;)

    Bekriya; canım sağolasın, hepimize hepimize;)

    YanıtlaSil
  4. cemo10 Şubat 2010 16:54

    Hayatının her anında güneşin bol olsun

    YanıtlaSil
  5. UykusuZ10 Şubat 2010 16:57

    yavrum lafım sana diil, demek ki var bi kuyruk acım ;)

    YanıtlaSil
  6. Başak BAŞOL11 Şubat 2010 11:49

    Rapunzelim,

    Aynı şeyleri hissediyoruz bu aralar senle ben...Seni anlıyorum ...ve sevgiyle sarılıyorum sana.

    Sevgiyle Kal

    YanıtlaSil
  7. Cüzzamlı Melek15 Şubat 2010 20:42

    Allah kalbine göre versin.

    YanıtlaSil