Pages

5 Mayıs 2009 Salı

anladım ki,


Hayata ve insanlara duyduğum sevgi ve saftiriklik ne kadar başarısızlık getirdiyse,
Hayata ve insanlara duyduğum öfke ve çakallık o kadar başarı getirdi.


"Sırtımı kendime dayadım,
Alnımı güneşe.
Çarpılmış, bölünmüş
Samimiyeti toplamından çıkarılmış insanlardan sıkıldım"

Z. Delirapunzel.

8 yorum:

кıямızıℓı dedi ki...

kesinlikle doğru...
aynı şeyi ben de yaşadım.ne kadar öfkeli ne kadar çakal hatta bazen ne kadar kötü olursan o kadar başarılı oluyorsun.

cansudere dedi ki...

cok haklısın bende şeylerı yaşadım ve zaman zaman yaşıyorum bence cok deger vermemek gerekıyor sevgilr.....

LoLLa dedi ki...

eeet dogru bebegim kesinlikle katiliorum hain hain ama korkak korkak dusune tasina aynen oyle

gereksiz yazar dedi ki...

anlaşılması kolay olup, uygulaması zaman alabilen birşeymiş aydığın..

zorrrr, zor...

Karakutu dedi ki...

doğru..ama zor.

Buro dedi ki...

Yeterince uzun vadede durum öyle değil aslında.

Ne kadar uzun vadede olduğu tartışılır.

beyaz mendil dedi ki...

Öfke ve üzüntü bana da daha fazla güç veriyor ve beni yaşadığım olumsuzluklar kamçılıyor.Sevgilerimle

....Marsmelow.... dedi ki...

Sanırım nefreti içimde büyütmeyi ve onu yaşatmayı seviyorum.Nefretimden besleniyorum bi nevi.O sevgi dolu ve saf günleri özlemiyorum değil..