Pages

10 Şubat 2010 Çarşamba

Güneş

Küçücük bir güneş ışığına nasılda kapılıveriyor içim, nasılda mutlu oluyorum. Odanın tam ortasındayken bütün öfkeler kızgınlıklar, her yere dağılmışken ümitsilikler nasılda sevinebiliyorum dışardaki güneşe... Tanrım, ben çok kocaman, devasal mutluluklar istemiyorum görüyorsun değil mi?

7 yorum:

DecisionS dedi ki...

ben şöle bişi gözlemledim. Herkes birinin ardından veya kaybolan aşkının ardından ağlıyo veya terkediyo, insanlar yetinmeyi bilmiyor ve baze ngözlerinin önündekini görmüyor bile, bu da beni gıcık ediyor

Bekriya dedi ki...

Tanrı sana öyle çok mutluluklar versin ki bizde seni hep mutlu görelim :)

benim bu ara pek aram yok ama aram olduğunda dua edicem senin için :)

delirapunzel dedi ki...

Decisions; ben şu an kimsenin ardından ağlamıyorum, gidenlerede kızgın değilim... benim sorunum kendimle kızgınlığımda kendime...
gözümün önündekileri ise görmezden gelmiyorum, görmeye çalışıyorum.
gıcık olma ;)

Bekriya; canım sağolasın, hepimize hepimize;)

cemo dedi ki...

Hayatının her anında güneşin bol olsun

DecisionS dedi ki...

yavrum lafım sana diil, demek ki var bi kuyruk acım ;)

Başak BAŞOL dedi ki...

Rapunzelim,

Aynı şeyleri hissediyoruz bu aralar senle ben...Seni anlıyorum ...ve sevgiyle sarılıyorum sana.

Sevgiyle Kal

cüzzamlı melek dedi ki...

Allah kalbine göre versin.